Doeboek Muzikaal Erfgoed

Documenten en objecten zijn een vaste waarde binnen elke (vrijwillige of professionele) organisatie. Vanaf het moment dat je documenten of objecten creëert of aankoopt, worden ze diverse manieren ingezet om de activiteiten te ondersteunen: bladmuziek wordt ingestudeerd, programmaboekjes en affiches worden gedrukt, facturen worden betaald, foto’s en opnames worden aan de website toegevoegd, repetitieschema’s worden doorgemaild, beleidsplannen en subsidiedossiers worden geschreven, contracten worden ondertekend, de uniformen gestreken, de instrumenten opgeblonken.

De meeste organisaties sparen doorheen de jaren rekken en kasten vol met documenten en objecten: omdat ze toekomstige activiteiten inspireren en vorm geven, je blijvend informeren, juridisch van belang zijn, of omdat ze herinneren aan bijzondere personen of gebeurtenissen. Voortbouwend daarop kan je deze en andere documenten en objecten herwaarderen vanuit een nieuwe invalshoek: als erfgoed. Documenten en objecten worden dan sporen naar het verleden die je de moeite waard vindt om door te geven aan toekomstige generaties, omdat ze getuigen van de unieke plaats die jouw organisatie inneemt in het muziekleven. Ook de dingen die je morgen aanmaakt of koopt, kan je als erfgoed benaderen; zij zijn het erfgoed van de toekomst.

Ongetwijfeld draagt je organisatie vandaag al zorg voor haar archief en collecties. Heel vaak gaat het om kleinere acties die met de dagelijkse werking verweven zijn en daardoor niet zichtbaar zijn als ​‘erfgoedzorg’. Nochtans ligt erfgoedzorg grotendeels in het verlengde van die kleine acties, met dat verschil dat het erfgoedperspectief verwacht van organisaties dat ze op een duurzame manier en voor langere termijn zorg dragen voor documenten en objecten. De verwachting om documenten en objecten ​‘voor de eeuwigheid’ te bewaren, veronderstelt dat je bewuster omgaat met de zorg en dat je daar af en toe wat actiever in investeert. Met het Doeboek muzikaal erfgoed hopen we je te inspireren en ondersteunen.