KH Sint-Martinus Opgrimbie viert 100-jarig bestaan met concerten en jubileumboek

Sint-Martinus ging ook wedstrijden spelen in het kader van het toenmalige Fedekam (nu VLAMO). In 23 jaren klommen ze van vierde afdeling (1972) door alle categorieën naar de Superieure afdeling (1995). ​“Het is amateurmuziek”, zegt An, ​“maar daar zijn we wel in gegroeid. In die mate zelfs dat we op dit moment bijna een regionale aantrekking hebben. Mensen uit Lanaken, Hasselt, Maaseik … komen naar ons om op een kwalitatieve manier muziek te maken. Er zijn ook verschillende muzikanten die opgegroeid zijn in onze vereniging en nu beroepsmuzikant zijn, maar nog altijd met ons meespelen.” 

In 1972 werd Sint-Martinus een harmonie. ​“We hadden toen een dirigent, Jean Notten, die het bestuur kon overtuigen een harmonie te worden,” licht Romain toe, ​“omdat dat meer mogelijkheden en een internationaler karakter heeft dan een fanfare.” Dat betekende natuurlijk ook een grote verandering, zoals een andere muzikale bezetting. ​“Je hebt dan goede bugelspelers, maar dat moeten klarinetspelers worden. Wie gaat ze dat leren? Die dirigent heeft zich daar toen flink voor geëngageerd. Vanaf dan is de harmonie alsmaar beginnen groeien, omdat dit ook de deur opende naar vrouwelijke muzikanten.” 

Een andere belangrijke mijlpaal was de bouw van een nieuwe zaal in 2013. ​“Die zaal brengt ons nu tussen de mensen”, vindt Romain. ​“We hebben nu echt een goede accommodatie, maar we hebben er wel hard voor moeten werken.” De zaal werd gebouwd met de medewerking van vele vrijwilligers en met de steun van het gemeentebestuur, die ook jeugdlokalen voor de Chiro van Opgrimbie heeft bijgebouwd. 

De 100ste verjaardag van de harmonie is ook ​“een mooie en unieke gelegenheid om eens terug te blikken op: waar zijn we begonnen, waar komen we vandaag en wat vinden we daar nog van terug”, vindt An. Dat doen ze met de publicatie van een jubileumboek. ​“In september is het officiële gedeelte van ons feestjaar, met een receptie en voorstelling van het boek. De dag daarna organiseren we een feest samen met de verenigingen van Opgrimbie. We willen iedereen van Opgrimbie, maar ook daarbuiten uitnodigen om mee te vieren.” 

Het feestjaar wordt afgesloten in december met een groot concert. ​“We zijn door het cultureel centrum van Maasmechelen uitgenodigd om samen met zes Limburgse koren een uitvoering te doen van Messa di gloria van Puccini. Onze dirigent heeft daar een speciaal arrangement voor geschreven, want het zal de eerste keer zijn dat het werk door een harmonieorkest wordt uitgevoerd.” Het concert is het vervolg op een uitvoering van Carmina Burana van Carl Orff. ​“Dat hebben we twee jaar geleden uitgevoerd in samenwerking met het Cultuurcentrum en met dezelfde zes koren, omdat het Davidsfonds van Maasmechelen toen 100 jaar bestond.” 

Het idee van het jubileumboek ontstond tijdens een vergadering, vertelt An: ​“We hadden een kleine vergadering met een aantal mensen die interesse hadden om mee te werken aan ons jubileum. Daar hebben we ideeën uitgewisseld. Wat willen we doen? Hoe moet dat eruitzien? En toen is het idee van het boek ontstaan.” Romain ging toen met een werkgroep van vier à vijf mensen aan de slag. Er werd in grote lijnen bepaald wat in het boek moest komen: een hoofdstuk over de mijlpalen, over de vereniging achter de muziek, over de muziek en muzikanten, en over het eeuwfeest. ​“En dan is Romain met het grote werk begonnen om alles te verzamelen”, vervolgt An. 

Als tip geeft Romain mee dat je op voorhand een goede planning moet maken: ​“In september heb ik al een plan gemaakt van: in oktober moet dit, in november dat, in december moet ik dat hebben … En ik lig perfect op schema.” Die planning is niet alleen handig voor de schrijver, maar ook voor alle betrokkenen. Zo kan je duidelijk laten weten tegen wanneer je bijvoorbeeld beelden nodig hebt. Al moet je ook flexibel kunnen zijn. ​“De laatste weken ben ik voortdurend aan het schuiven. Er komen nog allerlei dingen binnen en dan merk ik dat iets niet juist staat. Dat moet dan weg of moet verhuizen naar ergens anders.” 

Een andere tip is om zo veel mogelijk mensen te betrekken. Spreek binnen je vereniging leden aan die specifieke vaardigheden hebben. Zo kan iemand verantwoordelijk zijn voor het schrijven van het boek, en iemand anders voor de lay-out. Ook buiten je organisatie kan je hulp vragen. Zo ging KHSM Opgrimbie aankloppen bij VLAMO, Erfgoed Opgrimbie en de dienst Cultuurbeleid en Erfgoed van Maasmechelen op zoek naar informatie. Daarnaast kwamen ze bij de erfgoedcel ECRU terecht voor een projectsubsidie en ‑ondersteuning.